Էժանանո՞ւմ են բնակարանները, թե՞ ոչ. Ինչ է կատարվում Երևանի անշարժ գույքի շուկայում

Անշարժ գույքի շուկայում վերջին տարիների աննախադեպ ակտիվությունը, ասես, սկսում է իր տեղը զիջել նոր, ավելի զգուշավոր իրողությունների: 2025 թվականը շուկայի համար դարձել է վերաիմաստավորման տարի. թուլացել են այն բոլոր արտաքին և ներքին շարժիչները, որոնք նախկինում ապահովում էին շարունակական աճը:

Գործարքների դինամիկան. Թվերի լեզվով

Տարվա առաջին եռամսյակը սկսվեց բավականին «սառը»՝ գրանցելով գործարքների ընդհանուր թվի 6,2% անկում նախորդ տարվա համեմատ: Եթե դիտարկենք նոյեմբեր ամսվա օպերատիվ տվյալները, պատկերն առաջին հայացքից թվում է կայուն. գրանցվել է 21,144 գործարք (նախորդ տարվա նոյեմբերի 21,030-ի դիմաց): Սակայն այստեղ կա մի կարևոր «բայց». չնայած տարեկան կտրվածքով թվերն աճել են, հոկտեմբեր ամսվա համեմատ առքուվաճառքի գործարքները նվազել են շուրջ 836-ով:

Սա հուշում է, որ շուկան դեռևս փնտրում է իր նոր հավասարակշռությունը, իսկ մեկամսյա տատանումները դեռևս հիմք չեն լիարժեք լավատեսության համար:

Ինչո՞ւ է նվազում պահանջարկը

Շուկայի վրա ազդում են մի քանի հիմնական գործոններ.

1. Ռելոկանտների գործոնի թուլացում. Ամենամեծ անկումը գրանցվել է վարձակալության շուկայում: ՌԴ-ից տեղափոխվածների կողմից ձևավորված արհեստական մեծ պահանջարկն այլևս չկա:

2. Եկամտահարկի հետվերադարձի սահմանափակում. Երևանում ծրագրի փուլային դադարեցումը (առաջին հերթին Կենտրոնում և Արաբկիրում) ուղիղ հարվածեց առաջնային շուկային: Սա առավել քան սպասելի էր և արդեն իսկ արտացոլվում է թվերի մեջ:

3. Ներքին տնտեսական պասիվություն. Տնտեսական ակտիվության ընդհանուր դանդաղումը ևս իր հետքն է թողնում բնակելի տների առքուվաճառքի վրա:

Գրավադրումների պարադոքսը. Մարդիկ հարստանո՞ւմ են, թե՞ պարտք վերցնում

Վիճակագրության ամենազարմանալի հանգամանքն այն է, որ բոլոր գործարքների նվազման ֆոնին աճել է միայն անշարժ գույքի գրավադրման քանակը:

Եթե հանրությունն ավելի արագ է հարստանում (ինչպես պնդում են որոշ պաշտոնական կարծիքներ), ապա ինչո՞ւ է ավելանում գույքը գրավի տակ դնելու միտումը: Սա կարող է լինել լուրջ սոցիալական խնդիրների կամ շրջանառու միջոցների սղության անուղղակի վկայություն:

Գնային քարտեզ. Որտե՞ղ է գինն ընկնում, որտե՞ղ՝ ոչ

Երևանում գները միասնական չեն.

• Կենտրոն և Արաբկիր. Նկատվում է գնանկում: Արտոնյալ ծրագրերի ավարտը պահանջարկի անկում առաջացրեց հենց այս գոտիներում:

• Նուբարաշեն և ծայրամասեր. Այստեղ, ընդհակառակը, գրանցվում է թանկացում: Պատճառն այն է, որ արտոնությունները ծայրամասերում ավելի ուշ են դադարում, և պահանջարկն այնտեղ ավելի երկար պահպանվեց:

Ի՞նչ սպասել հետագայում

Շատերի մոտ հարց է առաջանում՝ ինչո՞ւ չկա կտրուկ գնանկում: Պատասխանը պարզ է՝ իներցիա: Կառուցապատողներն ու վաճառողները պատրաստ չեն միանգամից իջեցնել գները երկարատև թանկացումներից հետո: Փոխարենը՝ կառուցապատողներն առաջարկում են ճկուն վճարման գրաֆիկներ և դյուրացված պայմաններ, ինչը թաքնված գնիջեցում է:

Բացի այդ, Երևանի բնակֆոնդի հնացումը ստիպում է մարդկանց միշտ փնտրել նորակառույց շենքեր, ինչը թույլ չի տա, որ պահանջարկը զրոյանա:

Ամփոփելով. Թեև կտրուկ «փլուզում» չի սպասվում, սակայն պահանջարկի շարունակվող կրճատման պարագայում գների առավել շոշափելի և տեսանելի անկումը դառնում է անխուսափելի հեռանկար: Շուկան այժմ գնորդի կողմն է, և բանակցությունների միջոցով այսօր կարելի է ստանալ շատ ավելի շահավետ գին, քան նշված է պաշտոնական հայտարարություններում:

Աղբյուր